---

Everything - zaterdag 9 November - Westerhuis, Amsterdam

Compleet uitgerust, na een nachtje Dordrecht, lopen we 's middags het Westerhuis te Westerstraat binnen. Daar speelt zich een waar toneelstuk af. "Le grand opening van Everything" genaamd. Het thema van vanavond zijn 12 Indiase artiesten die in de ruimste zin van het woord, kunsten laten zien. Dit alles in het teken van het India festival waar Amsterdam nu al een week (positief) mee geteisterd wordt.

In dit toneelstuk vergeet ik om naar de stukken te kijken. Sommige personages lijken een karikatuur van zichzelf te zijn geworden. Een dikke sigaar tussen hun lippen, lispelen ze Engelse woorden van amazement tegenover de kunstenaars / artiesten. Er glimt een dikke parelsnoer om een mannelijke nek, bij een ander een saree om vrouwelijke heupen met een mannelijk gezicht. Vrouwen in jeans, mannen in rokken en kinderen die door dit alles heen rennen.

Alles is echt, inclusief een toneelstuk. Niets is een toneelstuk, zelfs het echte.

Een hoogzwangere artiest/ fotografe laat zich met haar foto's fotograferen. Ze laat India op een kleurrijke, maar eens voor de verandering cliché-loze manier zien. Het is kunst zoals wij het hier in het Westen gewend zijn, mogelijk door de historische band met Engeland en de opkomst van India als economische wereldmacht.

Ik hou van subtiel bewegende films, het liefst in zwart-wit, waar mensen met veel gevoel de camera in kijken. En dit vond ik precies ook in Everything, helemaal achterin de zaal, in een donker kamertje. Helaas was het erg schrokkerig waardoor zelfs een liefhebber als ik het niet helemaal kon afkijken. Maar van de luttele minuten genoot ik.

Op elke mogelijke manier heeft Bose Krishnamachari, de curator van Everything, Indiase kunst en daarmee India willen laten zien. Doormiddel van foto's, sculpturen, schilderijen, strips, geluidsinstallatie en film. Alles komt samen en hij noemt de artiesten "constructors of optimism". Een fotocompositie van de rode duivel laat ook deze verstrengeling zien. De rode duivel als bindi, boven op een modern gebouw, tussen een oude tempel, en op elke plaats beschermd hij tegen het boze oog van mannen. Er ligt ook een stempel tussen alle foto's. Vlug stempel ik een rood duiveltje op de binnenkant van mijn pols, ben ik in ieder geval beschermd tegen mannen, voor de rest van deze nacht door Amsterdam.

Tegen achten dwaalt er een Indiase geur door het gebouw, schalen met Indiase lekkernijen worden geopend en wij gaan in de rij staan om mee te genieten. (Tekst: Amanda Oostra)

POLL