Haringparty in het Hilton
"Leuk dat jullie er zijn" zegt Roberto Payer bij binnenkomst en stelt ons voor aan Wegener-voorzitter Jan Houwert, "dit zijn de stoutste persmeisjes". Roberto Payer, directeur van Hilton Amsterdam verzuimt nooit om al zijn gasten persoonlijk te begroeten. Nou waren wij niet de enige stoute meisjes, want er liepen er meerdere rond. Zo waren er de twee stoute vertegenwoordigsters van De Pers Maaike en Floor, op zoek naar haringhaters. Had IT-girl, good2b- reporter en verslaglegster van Jort Kelder, Karlijn Visser haar stoute Prada schoenen aangetrokken en verscheen Judith Osborne in een wel heel stout kort broekje. Als culinair verslaglegger moest ik mij natuurlijk voornamelijk op de haring concentreren. Gek genoeg schoot juist die haring er nu bij in.
Op het bordes en de trappen naar de tuin staat zo'n vijfhonderd man te wachten op het feestelijke moment, namelijk de binnenkomst van het eerste vaatje maatjes. Op Vlaggetjesdag wordt traditiegetrouw de nieuwe haring binnengehaald in Scheveningen. Het eerste vaatje wordt geveild en de opbrengst daarvan gaat naar een goed doel. Vervolgens heeft Scheveningen het nakijken, want de inhoud van het vaatje gaat naar Amsterdam. Via het water komt het vaatje aan bij het Hilton. Dronken piraten en opzwepende klassieke muziek vergezellen hét haringmoment van het jaar. Roberto Payer en Jan Houwert nemen de haring in ontvangst en happen er gezamenlijk een voor de camera. De korenwijn staat klaar, de uitjes zijn gesneden. Zelfs Gerda Verburg is uit de Haagse stolp gehaald om het nieuwe seizoen in te luiden.
Ik sta lang in de rij voor een Hollandse Nieuwe. Achter mij hoor ik een man opgeven over haring in Den Haag. Daar wordt niet zoveel gekletst, daar krijg je gewoon haring. Hagenees in hart en nieren moet ik dat natuurlijk meteen beamen. Hij wil ook geen uitjes, want puristen eten hun haring nu eenmaal zonder. Met net schoongemaakte nieuwe haring ga ik terug naar vriendinnen M en R. Mijn maatjes nemen de haring dankbaar en gretig aan. Er blijft nog één stukje liggen, dat spoel ik dan maar door met een korenwijntje.
Er valt zo veel te zien en te doen dat ik van de weeromstuit vergeet te eten. En dat is verwonderlijk, want je loopt er letterlijk tegenaan: met de hutspotbar wordt de Hollandse keuken eer aan gedaan, er is een kaasstal en er zijn prachtige verse macademia's met ras el hanout en verse medjoul dadels van notenspecialist Gotje. Er is champagne in overvloed, er is een whiskybar en er is Italiaanse wijn. Er is zelfs iemand van Gassan Diamonds die je juwelen schoonmaakt.
De Haringparty is wat een fantastisch feest: decadent, vrolijk en met een hoge BN-dichtheid. Jammer dat ik de hoofdgast gemist heb. Die ga ik van het weekend dan maar in Scheveningen halen. Hij schijnt weer lekker vet te zijn (tekst: Vanja van der Leeden).