Opening Librije's Hotel
Het ambitieuze echtpaar Jonnie en Thérèse Boer opende op zondag 25 mei de deuren van hun nieuwste project: Librije's Hotel. Nog geen gast heeft er ook nog maar aan een kussen geroken, of het heeft al vijf sterren. good2b was bij de spectaculaire opening waar zo'n duizend man op af waren gekomen. "Allemaal vrienden van jullie?", vroeg M, mijn partner in crime op culinair gebied. "Ja, op dagen als deze hebben we ineens erg veel vrienden", lacht Thérèse.
Ze mogen dan één van de meest succesvolle culinaire paren van Nederland zijn – Jonnie heeft, samen met Sergio Herman, als enige drie Michelinsterren met zijn restaurant De Librije en Thérèse is behalve sommelier onlangs tot ridder in de orde van Oranje Nassau benoemd vanwege haar verdiensten voor de Nederlandse culinaire cultuur – het zijn vooral twee hardwerkende, oprechte mensen met passie voor hun vak. Die, al staat er duizend man aan de deur voor de opening van een hotel, niet naast hun schoenen gaan lopen.
Alsof hun huidige imperium, restaurant, winkel en een internationaal cateringbedrijf niet voor genoeg uitdaging zorgden, besloten ze tot de aankoop van het Spinhuis, een voormalige vrouwengevangenis in Zwolle. Een monumentaal pand met een aangrijpende historie die je voelt als je binnenloopt, maar die niet bezwaarlijk is.
Dit dankzij de ingrijpende verbouwing en de eigenzinnige inrichting: een beetje hip, maar niet te. Bert Verwey was als architect verantwoordelijk, maar Thérèse heeft in elke kamer wel een vinger in de pap gehad. Op mijn vraag wat haar favoriet is antwoordt ze resoluut "de Vanillekamer". Die is zilver en wit. Waarschijnlijk haar lievelingskleuren, te zien aan haar feestelijke witte outfit met zilveren accenten. De hotelkamers zijn trouwens niet genummerd, maar hebben allen namen van kruiden. "Behalve salie, want dat hebben we gebruikt om het hotel spiritueel mee te reinigen", verklaart Jonnie.
Tijdens de persbijeenkomst geven ze vriendelijk antwoord op al onze vragen: of ze internationaal gaan? "Alleen als het op z'n Robuchon's is ", zegt Jonnie (de beroemde Franse Robuchon heeft inmiddels restaurants van Parijs tot New York en Tokyo en heeft het gepresteerd in al die wereldsteden exáct dezelfde kwaliteit neer te kunnen zetten). Jonnie's Overijsselse snoekbaars met appelstroop wellicht in Tokyo anno 2010. Met de Boertjes kan alles. "Plannen met Librije's Zusje, het kersverse hotelrestaurant?" "Ach we zien wel, tot één ster moet het Zusje het toch wel kunnen schoppen" zegt Thérèse bescheiden.
Terwijl J en T dachten eindelijk aan de wijn te kunnen – en ik ook eerlijk gezegd – volgt een ware voorstelling in de theaterzaal van het aangrenzende conferentiecentrum De Spiegel.
Het is opgezet als een rechtszaak tegen de twee, die inmiddels op de gedaagdenbank hebben plaats genomen in zwart-witte pakjes. Aanklacht: culinaire opruiers zorgen voor ordeverstoring in het Zwolse. Wat volgt zijn uitvoerige pleidooien – we zitten er uiteindelijk meer dan twee uur-, muziek en dankbetuigingen. Zoveel is duidelijk: er is kei- en keihard gewerkt om Librije's Hotel af te krijgen en de emotie is voelbaar. Inmiddels sta ik net zo te popelen om het hotel officieel te gaan openen als Jonnie en Thérèse, al was het alleen maar voor een slok en een hap.
Een tegen de deur knallende Magnum is het sein: iedereen stroomt het hotel binnen, M heeft een beter plan, we hebben het hotel immers al tijdens de persrondleiding bewonderd: op naar de eettent, ons persoonlijke hoogtepunt. Ganzenleverlollies met bietencoating likken, oesters wegtikken, aspergessoepjes met crostini en koffiemayonnaise achterover slaan, vanillatomaatjes met gerookte kaasmousse naar binnen lepelen. En last but not least: friet met mayo. Buiten staat namelijk – hoe slim- gewoon een frietkar voor de aanwezige kinderen.
Na vandaag begrijp ik waarom het stel zo bejubeld wordt: gaan voor topklasse en topkwaliteit en daarbij het alledaagse nooit uit het oog verliezen. Jonnie en Thérèse, mijn zegen voor Librije's Hotel hebben jullie! (Tekst: Vanja van der Leeden)