---

Show Fashion Institute Arnhem, Westergasterrein, AIFW

Mode? Hoe meer hoe beter! Deze middag konden we ons vergapen aan maar liefst vier modeshows. Vier voor de prijs van één, bij de presentatie van de afstudeercollecties van vier jonge, veelbelovende talenten van het Fashion Institute Arnhem. Niet alleen werden we getrakteerd op vier totaal verschillende kledingcollecties, ook werd de Sasha Golden Heel Award uitgereikt aan de FIA-student met het beste schoenontwerp.

Brutalen hebben de halve wereld, vandaar dat deze reporter voor de zoveelste keer illegaal op de front row belandt. De eerste rij verschaft een goed zicht op de catwalk. Met daarop vijf bedden met daarop bewegingsloze modellen die erbij liggen alsof ze dood zijn. Of in elk geval out gegaan. Het zijn geen gezellige bedden, maar een soort enge verrijdbare kliniekbedden, type gekkenhuis. Gezellig.

Licht uit, spot aan, en een dreigende stem telt af van vijf tot één. Bij elke tel staat er één zombieachtig model op dat in traag tempo en nog even lusteloos als op haar bedje over de catwalk schrijdt (of soms behoorlijk wankelt op de high heels). Doodse stilte, je hoort alleen de hooggehakte schoenen over de catwalk tikken.

Als de stem bij 'One' is, en het model met de witte platformschoenen met lila accentje begint te lopen. Muziek barst los en de stem kondigt aan dat dit ontwerp de winnaar is van de Sasha Golden Heel Award. Julia Eichler neemt trots de trofee in ontvangst. En mag met het model met de winnende schoenen aan een rondje over de catwalk mee paraderen. Hierna rollen jongens in witte doktersjassen de kliniekbedjes de catwalk af. Waarna wederom stilte valt.

Na dit trage en muziekloze gedeelte is het tijd voor the real deal. De eerste show is van Lifu Shiao. Zijn collectie, genaamd "Virginia Wolf in Amsterdam", komt neer op vrouwelijke, klassieke twenties meets Amsterdamse streetwear. Oftewel sober, tuttig, klassiek met als contrast modern en funky. Begeleid door sobere pianomuziek zien we hoeden, regenlaarzen, een bolerojasje, naveldiepe decolletés, chiffon, metallic zilver. Zowel casual als chic. Het geheel kabbelt voort en is niet bepaald energiek.

Een stuk energieker is show twee, Sanne Schrijver's collectie "My Man". Grote, ronde volumineuze vormen, te gekke sexy losvallende jumpsuits, bruine leren handschoenen. Het geheel oogt comfortabel maar sexy en pittig. Veel kleine details zoals sexy stukjes blote rug. De ontwerpster gebruikt veel verschillende stoffen, zoals wol, chiffon, tule, parachutestof, mohair. De blonde modellen paraderen zelfverzekerd over de catwalk. Logisch, want de kleding is erg cool en mannelijk maar tegelijkertijd sexy en vrouwelijk.

De collectie van Julia Eichler bevat futuristische spacepakjes, veel kleur (groen, knaloranje), veel gestreepte outfits, glanzende plastic details, afgetapete schoenen. Weinig effen outfits maar veel grafische prints en patronen.

De laatste ontwerper, Claes Iversen, heeft als thema car crashes. De show begint met het geluid van een auto-ongeluk met veel glasgerinkel en piepende remmen. We zien hoofdsteunen van autostoelen in hoodies en autogordels. De modellen hebben gerafelde, onafgewerkte outfits aan, alsof ze net een car crash hebben overleefd. Ook zien we doorzichtig plastic (geïnspireerd door een autoruit?) en veel volume (een airbag?) Bijzonder hoe het lelijke (een autogordel!) mooi en bijzonder wordt gemaakt.

Veel enorme bontkragen (waarschijnlijk echt…), (knal)oranje (in de collectie van Julia Eichler zagen we deze kleur ook al een aantal keren),

We zien minimalistische ontwerpen, maar er zitten later in de show ook bijna ondraagbare, ingewikkelde ingenieuze jurken tussen. Letterlijk ondraagbaar, sommige modellen komen nauwelijks vooruit door de jurken die zwaar zijn of over de grond slepen, of gewoon enorme gevaartes zijn. Sommige modellen blijven bijna haken aan de onderkant van de jurk, één model valt bijna. Tja, een (auto)ongeluk zit in een klein hoekje…

(Tekst: Kristle Braafheid)

POLL